De Tamaskan
Linken
In Memorium
| Gezondheid |
|
Tot dusver is er geen ras typische ziekte bij de Tamaskan. Door onze eigen ervaring met wolfhonden laten wij echter al onze dieren verder testen op de specifieke ziektes die onder wolfhonden aanwezig kunnen zijn. Dit zijn: PRA, Dwerg en DM.
Gezien heupdysplasie voorkomt bij zowel de Duitse Herders en Siberische Husky hebben alle officiële fokkers hun honden onderzocht (vanaf de leeftijd van 12 maanden).De röntgenfoto is dan ook verplicht, voordat zij de goedkeuring voor de fokkerij kunnen verkrijgen. In bepaalde lijnen komt Monorchide voor maar omdat daar nog niet op getest kan worden kunnen we de dragers er nog niet vast stellen waardoor bepaalde combinaties ze nog steeds voortbrengen.
Andere lijnen zijn onderzocht op de voorkomende ziektes van de gebruikte rassen waardoor deze bijna geheel niet meer voorkomen en daar waar wel wordt alles in de gaten gehouden en geregistreerd. Dit allemaal bij Tamaskan Dog Register. In de Tamaskan Health Database zijn alle weleens voorgekomen gezondheids problemen voluit beschreven en komen ze vaker voor wordt de test ervoor verplicht.
Tot nu is de gemiddelde levensverwachting, een goede verzorging en voer gegeven wordt,14 tot 15 jaar.
Waar ik al mijn honden zeker op test:
Degeneratieve Myelopathie (DM)
In Juni 2010 zijn de eertste tamaskans getest op Degenerative Myelopathie(DM) en hier bleken een lijder en een drager(Avak Balach) tussen te zitten dus nu worden er meerderen getest om te bepalen in hoeverre deze ziekte in de lijnen voorkomt zodat deze test hoogst waarschijnlijk ook verplicht gaat worden. Er is een test beschikbaar die Degenaratieve Myelopathie aan kan tonen. De hond kan vrij zijn (N/N), drager zijn(N/DM) of lijder (DM/DM) DM is een neurologische aandoening van het ruggenmerg, vergelijkbaar met MS bij mensen. Door een defect gen sterven de zenuwen in het ruggenmerg af. De beschermlaag (myeline) wordt afgebroken waarin de zenuwen liggen. De eerste verschijnselen van verlamming aan de achterhand treden op tussen het 6e en 12e levensjaar. In het begin waggelt de hond nog alleen maar, maar later gaat hij slepen met zijn achterpoten. De hond wordt incontinent en uiteindelijk worden de vitale organen aangetast. Schrale troost is dat de hond geen pijn heeft. DM vererft hetzelfde als bij Dwerggroei en PRA. Dragers hebben de ziekte niet, maar kunnen die wel vererven als er 2 dragers met elkaar gecombineerd worden. Daarom fok ik niet met ongekeurde honden en tenminste 1 ouderdier moet VRIJ zijn van DM zodat er in iedergeval geen lijders DM geboren worden.
Hypofysaire dwerggroei In Utrecht is een test ontwikkeld die de mutatie van het gen dat verantwoordelijk is voor dwerggroei kan vaststellen. Deze test is pas sinds juni 2010 voor de tamaskan beschikbaar .
Dwerggroei is een afwijking die je geen enkele mens of hond toewenst. Een dwerg heeft een slecht ontwikkelde hypofyse, waardoor bepaalde hormonen (zoals bv groeihormoon) weinig of niet geproduceerd worden. Doordat ook het schildklierstimulerend hormoon te weinig geproduceerd wordt hebben zij ook een traag werkende schildklier. Behalve dat deze honden klein blijven hebben ze last van allerhande bijkomende kwalen ,bv kaalheid, jeuk, ontstekingen, niet goed functionerende lever en nieren, sloom/traag gedrag enz. Ze moeten dagelijks medicijnen krijgen, om te voorkomen dat het een echte lijdensweg voor de ze wordt. Met een beetje geluk kan een dwergje zo'n 5 jaar worden, dus amper de helft van wat de normale levensverwachting van een Tamaskan is.
Heupdysplasie (HD) HD is een afwijking aan de heupgewrichten waarbij de ontwikkeling van de heupen bij de jonge, opgroeiende hond niet normaal verloopt en de gewrichten ernstig misvormd kunnen worden. HD wordt veroorzaakt door een combinatie van erfelijke en uitwendige factoren. Door uitwendige invloeden zoals groeisnelheid, lichaamsgewicht, beweging, spierontwikkeling en voeding kan de eventuele mate van misvorming van de heupen bij honden met een gelijke erfelijke aanleg sterk variëren. Daarom moet getracht worden het ontstaan van HD zoveel mogelijk te voorkomen. Dat kan door: 1)goede voeding, maar vooral niet teveel 2)overmatige belasting van de heupgewrichten voorkomen - beperken van springen, trap lopen en trekken 3)controle van de voor de fokkerij bestemde honden. Veranderingen aan de heupgewrichten kunnen beoordeeld worden op röntgenfoto's. De ernst van de misvormingen is echter geen goede maat voor de ernst van de klachten. Bij honden met zeer ernstige klachten worden soms maar weinig afwijkingen op de röntgenfoto's gevonden, terwijl honden met ernstig misvormde heupen soms verbazend weinig problemen vertonen. Veel honden met HD hebben daarvan geen last en zullen dat ook nooit krijgen. De kans op problemen blijft echter bestaan en zal toenemen naarmate meer van de hond geëist wordt (zoals bijvoorbeeld bij behendigheid) en naarmate de hond ouder wordt. Er bestaan verschillende gradaties in de beoordeling: HD-A = HD- = negatief. De hond is röntgenologisch vrij van heupdysplasie, wat echter niet betekent dat de hond geen "drager" van de afwijking kan zijn. HD-B = HDTc = overgangsvorm. Op de röntgenfoto's zijn geringe veranderingen gevonden, waaraan in het kader van de fokkerij geen directe betekenis kan worden toegekend. HD-C = HD +/- = licht positief. Bij de hond zijn duidelijke veranderingen gevonden, passend in het ziektebeeld van HD. HD-D = HD+ = positief. Bij de hond zijn duidelijke veranderingen gevonden, passend in het ziektebeeld van HD. HD-E = HD++ = positief in optima forma. De heupgewrichten zijn ernstig misvormd. Elke fokker die zijn/haar honden laat controleren op HD beschikt over de officiële certificaten van de HD-commissie waaruit blijkt hoe de toestand van de heupen van de desbetreffende dieren is. Deze uitslagen worden niet vermeld op de stambomen van de honden zelf, maar wel op de stambomen van hun nakomelingen. Oog onderzoek Retinadegeneratie of Progressieve Retina Atrofie (PRA)
|
