Voor iedereen die nog niet Weylyn Midas en Helios Boelee gelezen hebben onder onze honden en hun vrienden raad ik aan om dit eerst te doen zodat het hele verhaal omtrend Helios duidelijk is. In het kort zal ik het hier ook vermelden.

We begonnen het avontuur met de broertjes om ze een beter leven te geven.

Toen ze hier kwamen waren ze zo bang en zo dun dat we ons 100% in zouden zetten voor deze twee om ze ook een goed leven te geven.

Elke dag zagen we kleine verbeteringen en beide ontdekte dat het leven ook leuk kon zijn. Hoewel ze wat angstiger bleven tegen over mensen hadden ze hun hart open gegooit voor hun nieuwe baasjes en hun roedel. Omdat Helios 3 a 4 keer in de week hier was beschouwen wij hem net als Midas ook een beetje als ons hondje.

In eerste instantie dachten we dat Helios gezond was. Maar wat waren we fout. Hij bleek dezelfde hartafwijking te hebben als Midas maar kwamen we er bij hem veel later achter. Toch wouden we ook Helios elke kans geven die hij had al waren die kansen klein en zag het er beroerd uit.

Maar Helios zelf gaf aan welke weg wij moesten inslaan. Woensdag avond 7 juli werd de benauwdheid van Helios heel erg. Dus hebben we met zijn allen gepraat over wat nu te doen. Doordat zelfs de dierenarts die de operatie zou doen Helios zo'n kleine kans gaf moesten wij besluiten wat het beste was voor Helios.

Hij kon de operatie niet ondergaan of hoogstwaarschijnlijk sterven tijdens,zonder operatie zal hij sterven op een verschrikkelijke manier.

Dus hebben we samen met Martine met veel verdriet en pijn in ons hart maar met zoveel liefde voor deze knul die we veels te kort kende besloten dat wij hem op geen enkele voorwaarde zullen laten lijden.

Op donderdag ochtend 8 Juli om 11 uur hielden Martine en ik ons jochie vast toen hij zijn laatste spuit in het leven kreeg en is vredig in onze armen overleden.

Ik denk dat iedereen kan begrijpen dat we hierdoor zijn gebroken maar we dit met iedereen willen delen, zeker met hun die hem op de dag van de tamaskan meeting hebben gezien. Wij willen hem namelijk blijven herrineren hoe hij was op die dag toen hij zoveel plezier had.

Dank jullie wel,ieder mens en elke hond, dat we hem die dag hebben kunnen geven.

En moge hij voor altijd rennen en spelen op het eeuwige jachtveld in de honden hemel.

Voor Martine en Helios van Ons.